Pęknięcie płytki wielkoformatowej w trakcie fugowania to jeden z najczęstszych i najbardziej frustrujących błędów na budowie. Z pozoru wszystko wygląda dobrze — płytki leżą równo, klej wysezonowany, a mimo to po wypełnieniu spoin pojawia się rysa biegnąca przez środek formatu. Problem rzadko tkwi w samym materiale. Znacznie częściej wynika z błędów w rozstawie podpór oraz ze sposobu podparcia płytki w trakcie prac.

Kluczowe znaczenie ma rozstaw podpór punktowych lub listew. Płytka wielkoformatowa, na przykład 120 na 60 centymetrów, zachowuje się jak cienka płyta. Jeśli podparcie znajduje się tylko na obrzeżach, środek pracuje pod własnym ciężarem. Wystarczy nacisk packi do fugowania albo kolano klęczącego wykonawcy, żeby naprężenia przekroczyły wytrzymałość materiału. Prawidłowy rozstaw nie powinien przekraczać 40–50 centymetrów w obu kierunkach, a przy formatach powyżej metra kwadratowego warto stosować dodatkowe podparcie w osi płytki. Wtedy nacisk rozkłada się równomiernie i ryzyko pęknięcia spada. Warto też pamiętać o systemach poziomujących do płytek, które nie tylko wyrównują krawędzie, ale też stabilizują płytkę w trakcie wiązania kleju.

Drugi błąd to podtrzymanie w czasie fugowania. Fugowanie oznacza wprowadzanie masy w spoiny przy użyciu gumowej pacy i dociskanie. Ten ruch generuje siły ścinające i punktowe naciski na krawędziach. Jeśli płytka leży na nierównym podłożu albo klej nie został rozprowadzony na całej powierzchni, powstaje pusta przestrzeń pod spodem. Wtedy każdy ruch pacy przenosi się bezpośrednio na płytkę, a ta pęka w najsłabszym miejscu. Rozwiązaniem jest dokładne sprawdzenie podparcia przed fugowaniem — delikatne opukanie płytki pozwala wykryć miejsca bez kleju. Jeśli słychać głuchy dźwięk, trzeba najpierw wstrzyknąć klej iniekcyjny i odczekać pełne wiązanie.

Trzeci czynnik to czas. Fugowanie zbyt wcześnie, gdy klej jeszcze nie osiągnął wystarczającej wytrzymałości, to proszenie się o kłopoty. Producent podaje czas otwarty i czas wiązania, ale w praktyce na budowie bywa różnie — wysoka temperatura, przeciągi i wilgotność zmieniają te parametry. Zanim zaczniesz fugować, upewnij się, że płytka nie rusza się pod lekkim naciskiem. Sprawdź też, czy podpory nie zostały zdjęte za wcześnie. Ich obecność w trakcie fugowania jest jak najbardziej wskazana — stabilizują płytkę i przejmują część naprężeń.

Podsumowując, pęknięcia przy fugowaniu niemal zawsze wynikają z kombinacji zbyt dużego rozstawu podpór, braku podtrzymania w osi płytki oraz pośpiechu. Wystarczy rozłożyć podpory gęściej, sprawdzić pełne podklejenie i poczekać z fugowaniem do pełnego związania kleju, żeby uniknąć kosztownej wymiany płytek.